پسرم روسفیدم کن

عکسی که می بینید، در اوایل سال ۱۳۶۱ در جبهه جنوب گرفته شده است. پدری، پسر جوانش را مهیای حرکت به سوی خط مقدم نبرد می کند. گویی پدر، فرزندش را در پوشیدن لباس دامادی کمک می کند. با چشم دل که بنگری، انگار پیرمرد، به بهانه ی بستن کاردِ نظامی، تلاش می کند به نوجوانش نزدیکتر باشد و او را ببوید و شاید در گوشش زمزمه  کند: "روسفیدم کنی پسرکم"

و باز هم دل ها را به طوفانِ کربلا باید سپرد، آن جا که امامِ عشق، شمشیر بر کمر «علی اکبر»(ع) بست و پاره تن خویش را به میدان فرستاد.
                        لا یوم کیومک یا اباعبدالله


/ 2 نظر / 19 بازدید
در انتظار گل نرگس

سلام.. ممنون از حضور گرمت.... بابا وبلاگ من در برابر سایت تو ، اصلا چیزی نیست... انشاءالله موفق باشی

احمد

خیلی حال کردم دمتان گرم خدا جزای خیر بدهد که رزمنده خاکریز سایبری شدید حتما می دانید رزمنده پشت خاکریز جنگ نرم و سایبر کم داریم مثل مواقع مشابه زمان جنگ باید یک نفر باچند سلاح در جاهای مختلف بدود وشلیک کنه که دشمن پیشروی نکنه یاعلی